خواص آویشن

5 plus ones based on 5 ratings

خواص آویشن

آویشن یکی از ادویه های مفید و خوش عطر است که می توان آن را به غذاهای مختلف افزود. بیشترین کاربرد آن به صورت پودر برگ است.

آویشن گیاهی است علفی شبه درختچه که هر سال در فاصله اردیبهشت تا شهریور گل می دهد. بیشتر در نقاط کوهپایه ای، مراتع، خاک های شنی، سنگلاخی، در جنگل های آزاد و در مناطق کم درخت پست تا مرتفع رشد می کند.

پیموس، نام علمی آویشن، از واژه ای یونانی به معنی جرات ریشه گرفته است. در عصر شوالیه گری و سلحشوری روی لباس شوالیه ها عکس آویشن را گلدوزی می کردند تا هنگام مسابقات سواری با نیزه، به آنها جرات و شهامت ببخشد.

در قدیم دسته هایی از آویشن را برای پاکیزگی هوای داخل ساختمان می سوزانده اند و تصور می کردند که به این ترتیب از بیماری طاعون محفوظ می مانند. از این گیاه در مراسم تدفین هم استفاده می شد.

آویشن به دلیل داشتن طبع گرم و خشک برای افزایش اشتها، رفع خستگی و ضعف مفرط، درمان زکام و دردهای مفصل و گرفتگی های عضلانی و نیز برای تقویت معده، طحال و کلیه مفید است.

روغن آویشن که تیمول نامیده می شود، ضد میکروب است.

چای آویشن داروی سنتی دردهای معده و روده است.

روغن این گیاه را روزگاری برای دفع انگل های روده، بخصوص کرم قلابدار، تجویز می کرده اند.

آویشن همچنین یک داروی ضد گرفتگی عضلات است و از آن برای درمان سوزش گلو، سرفه های سخت و التهاب نایژه استفاده می شود.

محلول شستشوی دهان حاوی آویشن در درمان عفونت لثه موثر است.

خوردن برگ تازه آویشن با غذا دید چشم را تقویت و هضم غذا را نیز تسهیل می کند.

از پودر برگ آویشن می توانید روی پیتزا، ماکارونی، پاستا، ماست، اردوها و بسیاری دیگر از غذاها استفاده کنید.

آویشن خوب را از روی عطر آن می توان تشخیص داد. امروزه پودر برگ آویشن را می توان در مغازه ها به صورت بسته بندی شده به راحتی یافت.
***

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *